مدل همکاری
مدل مناسب همکاری را انتخاب کنید
سه مدل برای شروع همکاری، بسته به اینکه زیرساخت شما در چه مرحله‌ای است. دامنه کار، هزینه و زمان‌بندی پس از آشنایی با زیرساخت شما مشخص می‌شود.
۱
ارزیابی زیرساخت
برای تیم‌هایی که پیش از یک تغییر بزرگ، می‌خواهند تصویر دقیقی از وضعیت استقرار، پایداری و مسئولیت‌های زیرساخت داشته باشند.
مناسب برای زمانی که
- فرایند استقرار و جزئیات محیط‌ها فقط در یادداشت‌ها یا دانش چند نفر وجود دارد.
- مشخص نیست کدام سرویس‌ها حیاتی‌اند و اختلال در آن‌ها چگونه شناسایی می‌شود.
- ابزارهای مختلفی در دسترس است، اما اولویت قدم بعدی روشن نیست.
- ۱جلسه آشنایی درباره زیرساخت و محدودیت‌ها
- ۲بررسی فرایند استقرار و نشانه‌های اختلال
- ۳ارائه گزارش مکتوب یافته‌ها و قدم بعدی
خروجی‌های ممکن
همه موارد در هر همکاری وجود ندارد؛ دامنه کار پس از بررسی زیرساخت توافق می‌شود.
- بررسی معماری فعلی: محیط‌ها، سرویس‌ها و وابستگی‌های عملیاتی.
- شناسایی ریسک‌های فنی و گلوگاه‌های عملیاتی.
- بررسی روش استقرار و وضعیت Monitoring.
- نقشه راه بهبود، اولویت‌بندی‌شده بر اساس اثر بر عملیات؛ بدون تعهد به اجرای آن توسط DevOpsDelivery.
۲
پیاده‌سازی و نوسازی زیرساخت
برای تیم‌هایی که تصمیم گرفته‌اند بخشی از زیرساخت را بسازند یا بازطراحی کنند: کلاستر Kubernetes، پایپ‌لاین CI/CD، Platform Engineering یا مهاجرت محیط.
مناسب برای زمانی که
- استقرار هنوز دستی است یا محیط‌ها تفاوت‌های مستندنشده دارند.
- کلاستر، پیکربندی‌ها یا پایپ‌لاین تعریف مشترک و نسخه‌بندی‌شده ندارند.
- نوسازی آغاز شده، اما دامنه کار و مسیر بازگشت مشخص نیست.
- ۱توافق بر دامنه کار و محدودیت‌ها
- ۲پیاده‌سازی نسخه‌بندی‌شده و قابل‌بازبینی
- ۳تحویل، مرور با تیم و تمرین بازگشت
خروجی‌های ممکن
همه موارد در هر همکاری وجود ندارد؛ دامنه کار پس از بررسی زیرساخت توافق می‌شود.
- طراحی وضعیت هدف و مرز آن با کار تیم توسعه.
- پیاده‌سازی طرح با Infrastructure as Code در مخزن کد و پایپ‌لاین.
- مستندات عملیاتی و مسیر بازگشت، تحویل‌شده به تیم داخلی.
خدمات مرتبط
۳
همراهی مستمر DevOps و SRE
برای تیم‌هایی که زیرساخت اولیه را دارند و برای عملیات روزمره، رسیدگی به حادثه و بهبود تدریجی به همراهی تخصصی نیاز دارند.
مناسب برای زمانی که
- نگهداری زیرساخت به یک یا دو نفر وابسته است.
- حادثه‌ها شناسایی می‌شوند، اما رویه رسیدگی و پیگیری پس از آن ثابت نیست.
- بهبودهای کوچک همواره پشت کارهای فوری می‌مانند.
- ۱بررسی کارهای در صف و حادثه‌های اخیر
- ۲کار روی زیرساخت موجود، بدون ساخت بستر موازی
- ۳بازبینی دوره‌ای مسئولیت‌ها و کارهای باقی‌مانده
خروجی‌های ممکن
همه موارد در هر همکاری وجود ندارد؛ دامنه کار پس از بررسی زیرساخت توافق می‌شود.
- بهبود مستمر زیرساخت موجود، در قالب تغییرات کوچک و قابل‌بازبینی.
- پایداری سرویس با رویکرد SRE و تعریف Service Level Objectives برای سرویس‌های حیاتی.
- بهبود Observability و Monitoring و رویه رسیدگی به حادثه.
- بهبود فرایند استقرار و اتوماسیون کارهای تکراری عملیات.
- مشاوره فنی در تصمیم‌های زیرساختی تیم و انتقال تدریجی مسئولیت‌ها به تیم داخلی.