زمینه تیم، نوع کمک را عوض میکند. سه وضعیت رایج را اینجا جدا کردهایم.
۱
وقتی تیم کوچک است و زیرساخت نباید از محصول جلو بزند.
در این مرحله معمولاً یک یا دو سرویس، یک خط انتشار و یک نفر که همهچیز را به خاطر دارد کافی به نظر میرسد. کار ما این است که همان مسیر را قابل تکرار کنیم: محیط مشخص، انتشار نسخهشده و یک پایش ساده برای وقتی که سرویس از دسترس خارج میشود. ابزار سنگین اضافه نمیکنیم مگر اینکه درد فعلی همان را بخواهد.
۲
وقتی چند سرویس و چند محیط دارید و انتشار باید قابل پیشبینی بماند.
اینجا مسئله معمولاً هماهنگی است، نه کمبود ابزار. تیمها هر کدام خط لوله و پیکربندی خود را دارند. ما مرز سرویس، محیط و مسیر انتشار را یکدست میکنیم و پلتفرم مشترکی میسازیم که تیم محصول برای کار رایج منتظر عملیات دستی نماند. پایداری و مشاهدهپذیری کنار همین مسیر تعریف میشوند.
۳
وقتی سامانههای موجود باید بدون توقف کسبوکار نوسازی شوند.
نوسازی سازمانی با جابهجایی یکباره شروع نمیشود. اول وابستگی و اهمیت سرویسها را روشن میکنیم، سپس انتقال یا استانداردسازی را در برشهای کوچک پیش میبریم. دسترسی، مسیر بازگشت و مسئولیت بهرهبرداری بخشی از طرح است، نه الحاقیه آخر کار.